Dziedziny wieszczbiarstwa: Ceromancja

Pod pojęciem ceromanci rozumie się dwa charakterystyczne słowa, z jakich to popularne określenie pochodzi. Po pierwsze od łacińskiego słowa cera czyli wosk oraz od greckiego słowa manteria a więc wróżba bądź wieszczenie. Jest to wróżbiarstwo, jakie opiera się na laniu wosku roztopionego wcześniej w specjalnym naczyniu. Ten rodzaj naczynia to mosiężna miska, jaka fachowo określana jest jako tygiel.

Ten rodzaj substancji jakim jest wosk wlewa się do tejże miski, uprzednio wypełnionej zimną wodą. Wtedy dochodzi do charakterystycznego kształtem rozlania się wosku w danych kierunkach. Tworzą się specyficzne rodzaje kształtów, które mają być znakami, symbolami i przesłaniami dla tych, nad którymi wosk jest wylewany. Interpretacji jest tu i może być cała masa. Jest to łatwy typ wróżenia, w który może pobawić się każdy.

Taki zwyczaj przecież przetrwał także po dziś dzień, kiedy to korzysta się z niego na przykład zgodnie z obyczajami w nasze Andrzejki. Zwyczaj lania stearyny czyli wosku często wiąże się też z przelewaniem wosku przez ucho klucza. Zastygnięta bryła ma być jasnym wzorem naszych lęków, obaw, przyszłych losów itd. Rzuca ona cień na nasz byt. Kiedyś zamiast wosku czyli stearyny korzystano podczas lania przez ucho klucza przede wszystkim z ołowiu.

– autor